Waarom wij monogaam zijn

Afgezien van het feit dat de inbreng van twee mensen noodzakelijk is bij het maken van een baby, vragen veel mensen zich af waarom mensen monogame relaties aangaan en samen kinderen opvoeden. Dit is tenslotte in tegenstelling tot het gedrag van veel dieren. Twee interessante visies op deze kwestie komen uit de hoek van evolutiebiologie.

Terug naar de oertijd

De meeste evolutie-experts zijn ervan overtuigd dat mensen en apen een gezamenlijke voorouder hebben die zo’n 6 miljoen jaar geleden leefde. Vanaf dat moment zijn mensen en apen zich afzonderlijk gaan ontwikkelen. Lange tijd was Lucy de oudste mensachtige ooit gevonden. Ze behoorde met haar 3,2 miljoen jaar oude skelet tot de Australopithecus Afarensis en is gevonden in wat nu Etheopie is. In 1994 vond men in hetzelfde gebied Ardi, een skelet van ongeveer 4,4 miljoen jaar oud. Voluit wordt dit ras Ardipithecus Ramidus genoemd en aan de hand van het skelet vermoed men dat deze wezens behendige boomklimmers waren maar zich op de grond op 2 benen verplaatsten. Dit rechtop lopen wordt gezien als het eerste kenmerk dat de mens van de aap onderscheid. Waarom we dit zijn gaan doen is niet helemaal duidelijk. Wellicht om verder te kunnen kijken of om onze handen te gebruiken voor het maken van gereedschappen.

monkey

Hulpeloze baby’s…

Dat rechtop lopen heeft nogal wat consequenties gehad. Volgens Stephen Jay Gould is zelfs het de reden geweest dat wij mensen lange termijn relaties zijn aangegaan. Het rechtop lopen heeft ervoor gezorgd dat het geboortekanaal van de mens ernstig vernauwd is waardoor baby’s veel eerder geboren worden dan zou moeten gezien onze leeftijdsspan. Baby’s zouden pas met 21 maanden geboren moeten worden zodat ze niet zo hulpeloos zouden zijn. Mensenbaby’s kunnen dan ook heel weinig in vergelijking met bijvoorbeeld leeuwenwelpjes of baby giraffes die vanaf hun geboorte letterlijk op eigen benen kunnen staan. Het feit dat de baby intense verzorging nodig heeft, heeft waarschijnlijk geresulteerd in het feit dat mensen monogame relaties zijn aangegaan. Voor een vrouw is het van belang dat ze een partner heeft die voor haar en het kind kunnen zorgen. Een fenomeen dat we ook bij vogels zien. Terwijl moedervogel op het nest zit de eieren uit te broeden vliegt manlief in het rond om eten voor haar (en later voor de kids) te zoeken. Aldus Gould.

Of won de lekkere trek?

Een andere hypothese is gebaseerd op de traditionele rolverdeling tussen man en vrouw. De man ging uit jagen en de vrouw verzamelde een lekkere salade en zorgde voor de kinderen. In de tijd dat wij nog geen vaste partner hadden waren de mannen die het best kon jagen (en het meeste vlees mee naar huis namen) het aantrekkelijkst. Vrouwen probeerden de aandacht van deze mannen te trekken omdat deze mannen voedsel voor hen én de kinderen meebrachten. Om niet elke keer weer strijd te moeten leveren een man met een lekker biefstukje aan de haak te slaan zouden mensen lange termijn relaties zijn aangegaan. Dan was je er tenslotte zeker van dat je met regelmaat wat kreeg en voorkwam je dat je het avondmaal naar de buurvrouw zag gaan. Deze regeling was ook voor de man prettig trouwens want nu wist hij wie zijn kinderen waren. Of het wetenschap of speculatie is, is moeilijk te zeggen maar interessant is het wel!

Bron; L. Workman, W. Reader, Evolutionary Psychology, Cambridge University Press, 2008

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s